blog index
donderdag 13 april 2006 -- met de bus even naar de stad
den haag mooie stad achter de duinen met de ene na de andere bouwput.
de hele markthof ligt plat en ook bezuidenhout is nu aan de beurt na de
jaren van omgeving vdvalk bijhorst. er ligt voor mij een broek bij de
kleermaker achter de bijenkorf. ik denk ga ik met lijn zes ben ik redelijk in
de buurt. ik sta op de tram te wachten bij de halte stuyvesantplein waar ik
dat altijd doe en achter mij sjeezen de auto's voorbij. er stopt achter mij
ook een bus. ik denk gut zal dat lijn drieentwintig in de omleiding zijn. er
komt een tweede bus en daar staat zes op. hij zet de bus strak tegen zijn
voorstander aan. ik kan er niet tussen door. ik wacht tot bus een optrekt
en wuif naar bus twee dat ik wel meewil. bus twee zwaait terug en trekt
samen met bus een op in tweede versnelling en verdwijnt uit het gezichts
veld. ik inspecteer de omgeving en zie inderdaad borden die aangeven
dat lijn zes niet rijdt en er is een paal met een bord dat zegt tijdelijke halte
voor bus zes. ik loop wat heen en weer en als de derde bus verschijnt is
mijn lokatie ongeveer een meter of tien van de paal weg. ik zwaai naar bus
drie en bus drie zwaait terug en stuift vol gas de haltepaal voorbij en ver-
dwijnt uit het gezichtsveld. en daar sta je dan. afijn een samsonnetje of drie
later komt bus vier. ik sta strak tegen haltepaal en zwaai met mijn strippen
kaart. tien meter verder stopt de bus. de bus rijdt om de wegwerkzaam-
heden bezuidenhout heen hetgeen wel een half uurtje duurt. bij centraal
gaat iedereen eruit. ik ga dan ook maar. even verderop zie ik weer een bus
zes en ik denk dats mooi die zal wel naar de stad gaan. dat was natuurlijk
een geheel volledig verkeerde inschatting ook niet onderbouwd door enige
logica. dat gebeurt me met biljarten wel vaker. drie kwartier later stond ik
weer op het stuyvesantplein. nog steeds zonder broek van de kleermaker
en omdat die toch opgehaald moest worden heb ik me weer bij de haltepaal
gemeld. strak er tegen aan. hij was nog warm. ik had ruim de tijd om na te
denken over een nieuw strijdplan en besloot op centraal niet met zes maar
met lijn twee of drie naar het centrum te gaan. er waren twee perrons en ik
meldde mij bij de halte van lijn drie. achter mij op het andere perron stopte
een tram. het was lijn zes. ik had wel over het hek in de trambaan kunnen
springen achter lijn zes om er dan met wat geluk in te stappen maar ik ben
al eens eerder soepel in een trambaan gesprongen en had de volledig open
geschaafde hand drie weken in het verband. ik bleef als een ijskonijn heel
toepasselijk voor de pasen stil staan en wachtte op drie. na vier haltes had
ik in de gaten dat ik de verkeerde kant op ging richting scheveningen. dat
was niet slim. drie kwartier later was ik weer op centraal. ik begon al aardig
de weg te weten daar. met lijn drie vervolgens naar het centrum. de turkse
kleermaker legde mij uit dat de broek nog niet klaar was want ik moest eerst
goedvinden dat hij stof zou weghalen uit de omslag enzovoort. met lijn drie
en bus zes was ik weer op weg naar huis. geloof het of niet maar echt waar
gebeurd. de chauffeur van de bus neemt een verkeerde afslag en gaat naar
voorburg. hij meldt in de microfoon dat hij sorry is maar nooit de route van
lijn zes eerder had gereden. met een ubocht weer terug naar bezuidenhout.
zo was ik al met al een uurtje of drie onderweg. ik heb het allemaal gedaan
op twee stripjes zijnde een zone. niet mijn fout dat de htm er een zootje van
maakt. er was nog een controlerende surimamma die bedenkelijk naar mijn
twee uur oude stempeltje keek en mij drie keer aankeek. ik keek vrolijk terug
en liep door. vandaag heb ik de broek uiteindelijk opgehaald en ben met bus
24 gegaan. ik was binnen drie kwartier heen en terug. waarom makkelijk als
het moeilijk kan. zo gaat dat allemaal. er liep een amerikaanse passagier op
het zondek en hij vroeg een langslopende steward hoe hij naar promenade
dek kan. de steward vertelt hem drie dekken naar beneden. de amerikano
gaat vier dekken omlaag en vraagt een langslopende steward hoe hij op het
promdek kan komen. een omhoog is het antwoord. de amerikaan is boos
en gromt dat niemand op het bloody ship de weg weet. de een die zegt naar
beneden en dan zegt een ander weer naar boven. zo gaat dat allemaal.
=
een stukje uit de filippijnse avonturen :
In de sun flower disco bestelde ik een biertje. daarna wilde ik een tanduay rum
on the rocks. maar dat kon niet. Ik moest een hele fles rum kopen. maar ik kon
wel een rum cola krijgen. ik zeg tegen de kelner : geef mij dan maar een rum cola .....
zonder cola. dat kon dus niet. kan dat niet .nou dan maar de manager op laten
draven. het schijnt in koreaans management te zijn. er komt een chinees (zal dus
wel een koreaan geweest zijn) ... in smoking. Ik leg mijn plobleem uit. hij begrijpt het
niet. hij zegt whatte u wantte ? ik zeg : tanduay locks. hij zegt : no ploblem ....
en zo was dat ook weel vool elkaal.
tot blogs.
de hele markthof ligt plat en ook bezuidenhout is nu aan de beurt na de
jaren van omgeving vdvalk bijhorst. er ligt voor mij een broek bij de
kleermaker achter de bijenkorf. ik denk ga ik met lijn zes ben ik redelijk in
de buurt. ik sta op de tram te wachten bij de halte stuyvesantplein waar ik
dat altijd doe en achter mij sjeezen de auto's voorbij. er stopt achter mij
ook een bus. ik denk gut zal dat lijn drieentwintig in de omleiding zijn. er
komt een tweede bus en daar staat zes op. hij zet de bus strak tegen zijn
voorstander aan. ik kan er niet tussen door. ik wacht tot bus een optrekt
en wuif naar bus twee dat ik wel meewil. bus twee zwaait terug en trekt
samen met bus een op in tweede versnelling en verdwijnt uit het gezichts
veld. ik inspecteer de omgeving en zie inderdaad borden die aangeven
dat lijn zes niet rijdt en er is een paal met een bord dat zegt tijdelijke halte
voor bus zes. ik loop wat heen en weer en als de derde bus verschijnt is
mijn lokatie ongeveer een meter of tien van de paal weg. ik zwaai naar bus
drie en bus drie zwaait terug en stuift vol gas de haltepaal voorbij en ver-
dwijnt uit het gezichtsveld. en daar sta je dan. afijn een samsonnetje of drie
later komt bus vier. ik sta strak tegen haltepaal en zwaai met mijn strippen
kaart. tien meter verder stopt de bus. de bus rijdt om de wegwerkzaam-
heden bezuidenhout heen hetgeen wel een half uurtje duurt. bij centraal
gaat iedereen eruit. ik ga dan ook maar. even verderop zie ik weer een bus
zes en ik denk dats mooi die zal wel naar de stad gaan. dat was natuurlijk
een geheel volledig verkeerde inschatting ook niet onderbouwd door enige
logica. dat gebeurt me met biljarten wel vaker. drie kwartier later stond ik
weer op het stuyvesantplein. nog steeds zonder broek van de kleermaker
en omdat die toch opgehaald moest worden heb ik me weer bij de haltepaal
gemeld. strak er tegen aan. hij was nog warm. ik had ruim de tijd om na te
denken over een nieuw strijdplan en besloot op centraal niet met zes maar
met lijn twee of drie naar het centrum te gaan. er waren twee perrons en ik
meldde mij bij de halte van lijn drie. achter mij op het andere perron stopte
een tram. het was lijn zes. ik had wel over het hek in de trambaan kunnen
springen achter lijn zes om er dan met wat geluk in te stappen maar ik ben
al eens eerder soepel in een trambaan gesprongen en had de volledig open
geschaafde hand drie weken in het verband. ik bleef als een ijskonijn heel
toepasselijk voor de pasen stil staan en wachtte op drie. na vier haltes had
ik in de gaten dat ik de verkeerde kant op ging richting scheveningen. dat
was niet slim. drie kwartier later was ik weer op centraal. ik begon al aardig
de weg te weten daar. met lijn drie vervolgens naar het centrum. de turkse
kleermaker legde mij uit dat de broek nog niet klaar was want ik moest eerst
goedvinden dat hij stof zou weghalen uit de omslag enzovoort. met lijn drie
en bus zes was ik weer op weg naar huis. geloof het of niet maar echt waar
gebeurd. de chauffeur van de bus neemt een verkeerde afslag en gaat naar
voorburg. hij meldt in de microfoon dat hij sorry is maar nooit de route van
lijn zes eerder had gereden. met een ubocht weer terug naar bezuidenhout.
zo was ik al met al een uurtje of drie onderweg. ik heb het allemaal gedaan
op twee stripjes zijnde een zone. niet mijn fout dat de htm er een zootje van
maakt. er was nog een controlerende surimamma die bedenkelijk naar mijn
twee uur oude stempeltje keek en mij drie keer aankeek. ik keek vrolijk terug
en liep door. vandaag heb ik de broek uiteindelijk opgehaald en ben met bus
24 gegaan. ik was binnen drie kwartier heen en terug. waarom makkelijk als
het moeilijk kan. zo gaat dat allemaal. er liep een amerikaanse passagier op
het zondek en hij vroeg een langslopende steward hoe hij naar promenade
dek kan. de steward vertelt hem drie dekken naar beneden. de amerikano
gaat vier dekken omlaag en vraagt een langslopende steward hoe hij op het
promdek kan komen. een omhoog is het antwoord. de amerikaan is boos
en gromt dat niemand op het bloody ship de weg weet. de een die zegt naar
beneden en dan zegt een ander weer naar boven. zo gaat dat allemaal.
=
een stukje uit de filippijnse avonturen :
In de sun flower disco bestelde ik een biertje. daarna wilde ik een tanduay rum
on the rocks. maar dat kon niet. Ik moest een hele fles rum kopen. maar ik kon
wel een rum cola krijgen. ik zeg tegen de kelner : geef mij dan maar een rum cola .....
zonder cola. dat kon dus niet. kan dat niet .nou dan maar de manager op laten
draven. het schijnt in koreaans management te zijn. er komt een chinees (zal dus
wel een koreaan geweest zijn) ... in smoking. Ik leg mijn plobleem uit. hij begrijpt het
niet. hij zegt whatte u wantte ? ik zeg : tanduay locks. hij zegt : no ploblem ....
en zo was dat ook weel vool elkaal.
tot blogs.